is touching yourself worth an eternity in hell?

Τρίτη, 26 Απριλίου 2011

Entry #11

Λοιπόν, έχουμε και λέμε.

Είναι μια ντουλάπα, οκ; Μια μεγάλη ντουλάπα, όχι απ'αυτές τις καινούριες τις εντοιχισμένες τις λείες στην αφή, αλλά απ'τις παλιές, τις φτιαγμένες απο σκούρο ξύλο με σκουριασμένα μπρούτζινα χερούλια που στηρίζονται πάνω σε τέσσερα ποδαράκια σγουρά σαν περισπωμένες. Απ'αυτές που βρίσκεις σε παλιά εξοχικά σπίτια και σε παλιατζίδικα. Μια ντουλάπα φύλακας ονείρων με χαμένα τα κλειδιά για όλες τις πόρτες της, που δεν ήταν ποτέ σετ κανενός επίπλου. Κι αυτή η ντουλάπα, έχει πάρει φωτιά. 


Ψιτ, φωτιά λέω. Φωτιά, όλοι έξω και τα συναφή.


Μα δεν καταλαβαίνω, πως μπορείς να είσαι τόσο ψύχραιμος; Πως με κοιτάς λες και δεν καταλαβαίνεις; Φωτιά λέω. Οι άνθρωποι συνήθως κινητοποιούνται μπροστά σ'αυτή τη λέξη. Υποτίθεται πως πρέπει κάτι να κάνεις. Να σώσεις από μέσα ο,τι προλαβαίνεις. 

Πρώτα φυσικά θα βγουν τα γυναικόπαιδα. Ύστερα θα το εκτιμούσα πολύ αν μπορούσες να περισώσεις τα διαλυμένα μου παπούτσια, αυτά τα κόκκινα που διασκορπίζονται κομμάτι κομμάτι έξω απ'την πόρτα σου, καθώς και, το κοστούμι του μπάτλερ του κήπου, το κουμπί που χαμηλώνει την ένταση της πραγματικότητας, ένα λυχνάρι που του'χει ξεμείνει μια τελευταία απραγματοποίητη ευχή, μια χαμένη φόρμα για κέικ, ένα λιβάδι αμάδητες μαργαρίτες, μισή κουταλιά φεγγάρι, μια πέννα για τις σκέψεις σου, ένα τρελαμένο σαξόφωνο, η απάντηση "καλά μωρέ"σε κάθε "τι κάνεις", εφτά στριμμένα τσιγάρα, ένα μέντιουμ με 20 χρόνια προϋπηρεσία σε απραγματοποίητους έρωτες, το σιρόπι γι'αυτόν τον επίμονο αλλεργικό μου βήχα, ένα μπουκάλι δάκρυα που έτρεξαν πίσω απο ροζ γυαλιά, και τον μπαλντά που έκοψε ένα κεφάλι στα δυο για χάρη μου. Ε, και στο τέλος, αν προλαβαίνεις, μπορείς να σώσεις κι εμένα. 

Προλαβαίνεις...;


Άστο. Θα πούμε πως έκανες ο,τι καλύτερο μπορούσες

κι η πλάκα είναι ότι θα το πιστεύουμε κιολας.

8 σχόλια:

  1. θα το πούμε..

    "έκανες ό,τι καλύτερο μπορούσες"
    ορίστε, τό 'παμε..

    δεν πρόλαβες όμως, καλά δεν σκίστηκες κιόλας, απλά έκανες ό,τι καλύτερο μπορούσες.. αλλά τι είσαι εσύ και πόσο καλό να μπορείς πια να κάνεις.........για μένα.......................
    σιγά.. ως πού να φτάσεις κι εσύ.. για μένα......

    τύλιξέ μου δύο για το σπίτι
    θα φάω μόνη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. να ειδατε τελικα ποσο δυσκολο ειναι να γραψεις αυτη την προταση χωρις να υποβοσκεται καποιο παραπονο, μια καποια πικρα....

    κι εκανα οτι καλυτερο μπορουσα κι εγω για να μην υποβοσκεται...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εγώ έχω διαπιστώσει ότι καλό είναι τις παλιές ντουλάπες καλύτερα να μην τις ανοίγεις.
    Ποτέ, αν είναι δυνατόν;
    Ακόμα και σε περίπτωση φωτιάς.
    Οπότε λέω να συνεχίσω να την κοιτάω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. κριμα ομως γιατι ειδες τι ωραια πραματα ειχε αυτη μεσα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κάποτε οι όμορφες ντουλάπες κρύβουν σιχαμένες κατσαρίδες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ναι αλλα εγω "τον ελευθερο μου χρονο σωζω κυνηγημενες κατσαριδες".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ίσως να κρύβει και κάποια γάτα που μπήκε μέσα για να κοιμηθεί και τώρα περιμένει να της ανοίξουν γιατί έχει πεινάσει.
    Και κατσαρίδες δεν τρώει.
    ίσως για την γάτα και μόνο να την άνοιγα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. γατα; με φανταζεσαι εμενα σε μια ντουλαπα με μια γατα;

    απαπα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή