is touching yourself worth an eternity in hell?

Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2010

This just in

(για τον φίλο μου τον Δ.)


Aκούγομαι;

Δεν ξέρω αν ακούγομαι καλά. Σας καλώ από το αεροπλάνο. Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε γύρω στα τριάντα χιλιάδες πόδια πάνω απ'το έδαφος. Έτσι για τα πρακτικά, ο καιρός εδώ πάνω είναι πικρός με περιοδικές καταιγίδες οργής.

Δεν πήρα να σας πω τίποτα σημαντικό.

Μόνο ότι ξέρω το μεγάλο αστείο, και πιστέψτε με, έχουμε όλοι το ίδιο punchline. Το μέλλον μπορεί ν'αλλάξει οποιαδήποτε στιγμή και να γίνει απο υπόσχεση, απειλή. Η ελπίδα είναι απλά μια φάση και πρέπει να ξεπερνιέται σαν τέτοια. Μην προσπαθείτε να λύσετε τα προβλήματά σας. Χωρίς προβλήματα θα μείνετε μόνοι και αντιμέτωποι με το μεγάλο άγνωστο. Κανείς δεν το θέλει αυτό. Όμως ο,τι κι αν κάνετε, να μην είστε ποτέ βαρετοί. Ο Θεός πλήττει και μας σκοτώνει όταν γινόμαστε βαρετοί. Βρείτε τι είναι αυτό που φοβάστε πιο πολύ και πηγαίνετε να μετακομίσετε εκεί μέσα. Όσο δύσκολο είναι να ξεχάσεις τον πόνο, τόσο δυσκολότερο είναι να θυμηθείς τη χαρά. Η ευτυχία δεν μας αφήνει ουλές. Μαθαίνουμε τόσα λίγα απ'τη γαλήνη. Ευτυχώς, γιατί δεν ήθελα να πεθάνω χωρίς σημάδια.

Για τα πρακτικά, ο καιρός εδώ είναι ανήσυχος με σπαρωδικές κραυγές τρόμου.

Ο πιλότος μας λέει οτι όπου να'ναι θα πέσουμε. Ήθελα να σας πω δυο τρία πράγματα για μένα.

Τίποτα επάνω μου δεν είναι αυθεντικό. Είμαι οι συντονισμένες προσπάθειες όλων όσων γνώρισα ποτέ. Όλων όσων διάβασα, όλων όσων είδα. Τα πάντα μου έχουν κληρονομηθεί. Γι'αυτό μου άρεσαν πάντα μόνο εκείνοι οι άνθρωποι που καταβρόχθιζαν την προσοχή μου. Δεν έγραφα ποτέ για να επηρεάσω με οποιονδήποτε τρόπο την πραγματικότητα. Έγραφα πάντα για να υποστηρίξω τη δική μου εκδοχή της. Όσα δεν καταλάβαινα, τα έκανα να σημαίνουν ο,τι ήθελα εγώ. Σ'ένα κόσμο όπου όλοι λένε ψέμματα, ήθελα να δω τις λέξεις να παίρνουν την εξουσία για λίγο. Οι λέξεις να γίνουν το νέο νόμισμα. Κι αγάπησα όλους τους άντρες που ξύπνησα μαζί τους, γι'αυτό τελευταία κοιμόμουν πάντα μόνη μου. Μερικές απ'τις καλύτερες στιγμές μου, τις πέρασα με φίλους περιμένοντας μια πίτσα. Ακούγαμε τα παιδιά να παίζουν απο κάτω και επαναλαμβάναμε ό,τι έλεγαν. "Να φας σκατά με κρεμμύδια και φράουλες". Γελούσαμε. Απλά πράγματα.

Για τα πρακτικά, ο καιρός εδώ είναι ήρεμος και ηλιόλουστος, μα ο αέρας είναι γεμάτος μαλακίες. Νομίζω πως δεν έχω πολύ χρόνο.

Ήθελα να πω κάτι τελευταίο, το μόνο σημαντικό.

Θα μ...



Inspired by Chuck Palahniuk's Survivor

15 σχόλια:

  1. ..ιλούσατε ακόμη αλλά πέσατε.
    Οκ.
    Πως είναι εκεί κάτω;
    Ο καιρός.
    Για τα πρακτικά, είναι βροχερός με στάλες φλυτζάνια Drambuei και ο αέρας φυσάει Southern Comfort ή τα ίδια κρεμμύδια με φράουλες;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. τα ιδια, αλλα χωρις τα κρεμμυδια και τις φραουλες...

    :/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. #:-(

    Δεν τρώγονται χωρίς κρεμμύδια και φράουλες..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ουχλιάσουν τα ρούχα βγάλτα από το πλυντήριο;
    υρίσει το φαί βάλτο στο ψυγείο;
    ου λείψετε;
    ου κλάσεις τ'αρχίδια μαλάκα θεέ δεν πεθαίνω σήμερα;
    ου κλείσεις το σπίτι μ'έχεις κάνει αλήτη, θα μου βάλεις φωτιά γι'αυτό κάτσε καλά;
    αλακίζετε πάλι ο καθυστέρας στο μπλογκ μου και ας έχω φύγει από τον κόσμο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. χαχα. βλαμενο μ'εκανες και γελασα.

    κοιτα, στο εν λογω βιβλιο παντως, ενας τυπος διηγειται τη ζωη του ενω βρισκεται σ'ενα αεροπλανο που πεφτει, επιμενοντας ολη την ωρα οτι ειναι σιγουρος πως θα επιζησει. δεν ξερει πως, δεν ξερει γιατι, αλλα ειναι σιγουρος πως θα επιζησει. αυτο ειναι το μικρο αστειακι του κειμενου.

    τωρα που το ξερεις αυτο... let me see you guess again!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Α ωραία ας αυτοσχεδιάσω λοιπόν...

    ε περιμένεις να φάμε μαζί; (ερωτευμένος)
    ε γαμήσει το αφεντικό μου άμα αργήσω (επαγγελματίας)
    ε γνωρίσει άραγε μετά από τόσο καιρό; (χωρισμένος πατέρας)
    ε σώσει μία μουνάρα σαν την ποκαχόντας, θα με κάνουν βασιλιά στον λαό τους και θα έχω όποια γυναίκα θέλω( καθυστέρας)
    ας κάνουν σειρά θα δεις αφού σωθούμε και θα έχει μεγάλη επιτυχία (τύπος από το lost, δεν ήξερε τι θα πέρναγε)
    πορούσα να τα βρω με τον θεό αντί να κάθομαι να διηγούμαι την ζωή μου ο μαλάκας(αντικειμενικός)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. αμα σου πω οτι η εκδοχη του καθυστερα ειναι πιο κοντα στο νοημα του βιβλιου, τι θα πεις;

    παντως σε συγχαιρω. εκτος αν εχεις διαβασει πολυ palahniuk. σε αυτη την περιπτωση κλεβεις μιστερ!

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Μπα δεν πολυδιαβάζω γενικότερα. Αλλά θα τον τιμήσω τον κύριο αν είναι τόσο καλός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ειναι πιο καλος κι απο τοσο καλος. ειναι ο καλυτερος.

    ο συγγραφεας του fight club, αν σας διαφωτιζει αυτο. να τον τιμησετε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. 'αγαπήσεις επιτέλους πριν πέσω;

    η αιώνια απορία μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. μετα το πεσιμο παντως σ'αγαπανε ολοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Μπαααα.. όταν πέφτεις πραγματικά είσαι πάντα μόνος σου.. ή μήπως όχι? Εγώ πάντως είχα ένα (1) ξεχωριστό άτομο δίπλα μου.. για να δω χέρια..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. προσφατα διαβασα κατι που πηγαινε καπως ετσι:
    γεννιομαστε μονοι μας, αγαπαμε μονοι μας, πεφτουμε μονοι μας, ειμαστε για τις ψυχες μας μοναστηρια.

    μπορει και να το σκοτωσα... but you get the point.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Τς τς τς .. Πολύς πεσιμισμός.. το "μοναστήρια" δε με βρίσκει σύμφωνο και ούτε και εσάς πιστέυω, αλλιώς πιός ο λόγος ύπαρξης αυτού του blog? Πιο πολύ σε "S.E.T.I." μου φέρνουν οι ψυχές.. στέλνεις τα σήματά σου παντού εκεί έξω ελπίζοντας πως υπάρχουν "εξωγήινοι" ικανοί να τα δεχτούν και πρόθυμοι να επικοινωνήσουν μαζί σου. Το κουφό είναι όταν πετυχαίνει κιόλας!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. οχι οχι, δεν καταλαβατε, υποθετω οτι αυτος που το εγραψε, εννουσε οτι τα σωματα μας ειναι τα μοναστηρια των ψυχων μας... ή κατι τετοιο.

    εγω παντως αγαπητε να ξερετε δεν ειμαι πεσιμιστρια. υποφερω απο αισοδοξια και καλες προθεσεις μεχρι αποδειξεως του εναντιου.

    μονο που το εναντιο σχεδον παντα αποδυκνειεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή